Να εκσυγχρονιστεί η εκλογική διαδικασία

Η εκλογική διαδικασία αποτελεί ουσιαστική και πανηγυρική έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και γι’ αυτό από την νομοθεσία προδιαγράφονται οι προϋποθέσεις για την ελεύθερη αποτύπωση της λαϊκής βούλησης. Έτσι ορίζεται ότι οι εκλογές γίνονται από Εφορευτικές επιτροπές στις οποίες προεδρεύουν δικαστικοί αντιπρόσωποι και ορίζονται οι κανόνες διεξαγωγής της ψηφοφορίας ενώ το σύνολο της διαδικασίας δείχνει ότι η χώρα μας βρίσκεται πολύ πίσω σ’ αυτό τον τομέα κι’ αν οι πολίτες έβλεπαν το σάκο με το εκλογικό υλικό που παραλαμβάνει ο δικαστικός αντιπρόσωπος θα καταλάβαιναν τι εννοώ.

Απορώ γιατί στο αρμόδιο υπουργείο δεν έκατσε κάποιος να ασχοληθεί συστηματικά μ’ αυτό το θέμα και μελετώντας τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών στο εξωτερικό, ακόμα και σε γειτονικές μας χώρες, αλλά αξιοποιώντας και την εμπειρία των δικηγόρων ως δικαστικών αντιπροσώπων να κάνει κάποιες βελτιώσεις που θα απλοποιήσουν τουλάχιστον τη διαδικασία. Θα έπρεπε να παραδειγματισθούν από το γεγονός ότι σε πολλές χώρες του εξωτερικού οι εκλογές γίνονται εργάσιμη ημέρα και μάλιστα χωρίς να παρακωλύεται η λειτουργία δημόσιων υπηρεσιών. Στη χώρα μας κάθε φορά κλείνουν τα δικαστήρια για αρκετές μέρες(πουθενά στον κόσμο δεν γίνεται αυτό) ενώ η διεξαγωγή των εκλογών αποτελεί ευκαιρία συνδικαλιστικής διεκδίκησης εκλογικού επιδόματος κι από κατηγορίες εργαζομένων που δεν έχουν καμία σχέση με τις εκλογές, η εμπλοκής σε αυτές και αναρμοδίων προσώπων μόνο και μόνο για είσπραξη της σχετικής αποζημίωσης. Έτσι ενώ αναφέρει η νομοθεσία ότι οι δικαστικοί αντιπρόσωποι έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις ανακριτικού υπαλλήλου, δηλαδή πρέπει να έχουν τουλάχιστον νομικές γνώσεις που τις έχουν οι δικαστές και οι δικηγόροι, διορίζονται δικαστικοί αντιπρόσωποι και κάποιοι υπάλληλοι που δεν έχουν αυτές τις προϋποθέσεις.

Η Ελληνική πολιτεία πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η εποχή με τα βουλοκέρια, τα καρμπόν και τις σακοράφες έχει περάσει και επιβάλλεται πλέον εκτεταμένη χρήση της πληροφορικής στη σχετική διαδικασία. Είναι αδιανόητο να χρειάζονται 10-15 μέρες για να εκδοθούν αποτελέσματα σχετικά με το ποιοι έχουν εκλεγεί ως δημοτικοί ή περιφερειακοί σύμβουλοι ενώ στο εξωτερικό αυτό γίνεται γνωστό την επόμενη μέρα… Μπορεί ακόμη να αποφευχθεί η ταλαιπωρία των εφορευτικών επιτροπών αλλά και να εξαλειφθεί ο κίνδυνος λαθών αν απλουστευθεί η διαδικασία, αν πχ δίνονται προεκτυπωμένα τα βιβλία πράξεων εφορευτικής επιτροπής με τα ονόματα υποψηφίων κλπ.

Τέλος, επισημαίνουμε ότι καλό θα ήταν να προβλέπεται και μια- συμβολική έστω- αποζημίωση για τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών που ταλαιπωρούνται για πολλές ώρες(στις πρόσφατες εκλογές χρειάστηκε να εργασθούν συνεχόμενα επί 20 ώρες)-χωρίς αυτό να αλλοιώνει τον λειτουργηματικό χαρακτήρα των καθηκόντων-γιατί σήμερα υπάρχει απροθυμία προσέλευσης των μελών εφορευτικών επιτροπών και πολλές φορές ο δικαστικός αντιπρόσωπος κάνει τις εκλογές μόνος του η με την άτυπη βοήθεια των αντιπροσώπων των κομμάτων.

*Ο κ. Γαρούφας είναι δικηγόρος- πρώην πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης

Karfitsa

Με το βλέμμα στο μέλλον - Δημήτρης Γαρούφας

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιανόςτο βιβλίο του Δημήτρη Γαρούφα με τίτλο, «Με το βλέμμα στο μέλλον».

Κείμενα (δοκίμια, μελέτες και άρθρα) για τον Ελληνισμό, τη δημοκρατία, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και τον ιστορικό ρόλο του Ελληνισμού στην εποχή μας. Ο συγγραφέας αναλύει τις παθογένειες του Ελληνικού κράτους στην περίοδο της μεταπολίτευσης και την εποχή που διανύουμε, τη γενίκευση της διαφθοράς που αποτελεί σύμπτωμα παρακμής, την έλλειψη αξιών, την εκκωφαντική απουσία της πνευματικής ηγεσίας, τα προβλήματα στο χώρο της δικαιοσύνης, την υπολειτουργία των θεσμών, τη μη λειτουργία της κοινωνίας των πολιτών, την υιοθέτηση προτύπωνζωής ασύμβατων με τον Ελληνικό τρόπο. Επισημαίνει ότι σε πιο δύσκολες ιστορικές περιόδους ο Ελληνισμόςξεπερνούσε τα αδιέξοδα γιατί διαμόρφωνε θεσμούς που εξασφάλιζαν επιβίωση και δημιουργούσαν προοπτική, θεσμούς που εμείς ξεχάσαμε αλλά έγκαιρα υιοθέτησε η Ευρώπη και τώρα επιβάλλονται από την Ε.Ε. στις χώρες μέλη της ως ευρωπαϊκοί.

«Μετά λόγου γνώσεως» αναλύει την ιστορική ευκαιρία που παρουσιάσθηκε για το Ελληνικό κράτος και τον Ελληνισμό μετά το 1989, με την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις γειτονικές χώρες και το άνοιγμα των συνόρων, για να αναδειχθεί σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και αντανακλαστικά σε αναβαθμισμένο ρόλο στην Ε.Ε. Επισημαίνει την ανυπαρξία οράματος της ηγετικής ομάδας της χώρας, και τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος, που όχι μόνο δεν επέτρεψαν αξιοποίηση της ιστορικής ευκαιρίας, αλλά οδήγησαν και τη χώρα στην παρακμή.

Ο συγγραφέας, ανιχνεύοντας τις ρίζες του Ελληνισμού, αντλεί από το παρελθόν, αναλύει το παρόν αλλά και προτείνει με το βλέμμα στο μέλλον, με πίστη στον ιστορικό ρόλο του Ελληνισμού. Πιστεύει ότι, με οδηγό τις αρχές του οικουμενικού Ελληνισμού, η με ευρεία έννοια ηγεσία της χώρας μπορεί, αν υπάρχει η βούληση, να ξεπεράσει τα σημερινά αδιέξοδα, δημιουργώντας νέα προοπτική για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό στο πλαίσιο της Ευρώπης, με στόχευση να αποτελέσει το προζύμι για νέα ζύμωση και αναγέννηση της Ευρώπης, για νέα πορεία συμβατή με τον ανθρωποκεντρικό πολιτισμό της. 

Ο Δημήτρης Α. Γαρούφας γεννήθηκε στην Αμφίπολη Σερρών και είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης, παντρεμένος, πατέρας δυο κοριτσιών. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (2005-2008) και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (2007-2010). Αρθρογραφεί σε εβδομαδιαία βάση στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» της Θεσσαλονίκης αλλά και σε εφημερίδες των Αθηνών, ενώ συμμετείχε με εισηγήσεις του για θέματα βαλκανικής συνεργασίας, δικαιοσύνης και πολιτισμού σε συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Με πλούσια κοινωνική προσφορά (μέλος της Επιτροπής Διάδοσης Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, που συνεστήθη το 1994 από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, εταίρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ιδρυτικό μέλος του Μουσείου των Σαρακατσάνων, μέλος Επιστημονικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας Συλλόγων Σαρακατσάνων κ.λπ.) έχει τιμηθεί για την εθνική και κοινωνική του προσφορά με τιμητικές διακρίσεις από συλλόγους και φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Διετέλεσε μέλος της επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού «Φιλελεύθερη έμφαση» του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κ. Καραμανλής» την περίοδο 1998-2006, μέλος του δ.σ. του Γενικού Περιφερειακού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Γ. Παπανικολάου» (1990-1992), της Δημοτικής Εταιρείας Πληροφόρησης του Δήμου Θεσσαλονίκης (1995-1998) και ήταν για 13 χρόνια (1995-2008) μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ένωση Βαλκανικών Δικηγορικών Συλλόγων. Στο πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας της Ένωσης Βαλκανικών Δικηγορικών Συλλόγων, έχει επισκεφθεί κατ’ επανάληψη όλες τις βαλκανικές χώρες, ενώ την περίοδο που ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. του Κ.Θ.Β.Ε. υπογράφηκαν πρωτόκολλα συνεργασίας με ανταλλαγές παραστάσεων με τα εθνικά θέατρα βαλκανικών χωρών και με τη στήριξη του υπουργείου Πολιτισμού τότε υλοποιήθηκε απόφαση λειτουργίας Ένωσης Θεάτρων Ν.Α. Ευρώπης, με στόχο συνάντηση κάθε 2 χρόνια των εθνικών και κρατικών θεάτρων από τις βαλκανικές χώρες με παραστάσεις αρχαίου δράματος. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα προβλήματα και την οργάνωση των ελληνικής καταγωγής πληθυσμών στις βαλκανικές χώρες και κυρίως με την οργάνωση των Ελλήνων Σαρακατσάνων που ζουν στη FYROM και τη Βουλγαρία, συμβάλλοντας στην ίδρυση και λειτουργία 18 πολιτιστικών συλλόγων σε ισάριθμες βουλγαρικές πόλεις. Έχουν εκδοθεί άλλα 5 βιβλία του: 1) «Ο λαϊκός μας πολιτισμός», εκδ. 1980, 2) «Η Σαρακατσάνικη παράδοση», εκδ. Αφών Κυριακίδη 1982, β΄ έκδοση 1999, 3) «Οι Σαρακατσάνοι ομογενείς μας στη Βουλγαρία και την περιοχή Σκοπίων», εκδ. Αφών Κυριακίδη 1992, 4) «Όραμα και στρατηγική για τον Ελληνισμό στα βαλκάνια», εκδ. «Κυρομάνος», 1996 και 5) «Με ανοιχτούς ορίζοντες», εκδ. «Ερωδιός», 2006.

Culturenow

Αφετηρία εξελίξεων

Το φθινόπωρο του 2010 η Ελλάδα βίωνε ήδη οικονομική κρίση και εφαρμοζόταν το πρώτο μνημόνιο. Εκείνη την εποχή η Ομοσπονδία Συλλόγων Σαρακατσάνων Βουλγαρίας γιόρταζε τα 20 χρόνια από την ίδρυσή της και, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων διοργάνωσε στην πόλη Σλίβεν μια ημερίδα. Προβληματίζονταν για το μέλλον τους, με το δεδομένο ότι η πατρογονική τους πατρίδα Ελλάδα ήταν μέλος της ΕΕ, ενώ και η Βουλγαρία όπου ζούσαν είχε γίνει μέλος της ΕΕ, και ήθελαν να συζητήσουν για το μέλλον τους στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής προοπτικής Ελλάδας και Βουλγαρίας.

Ανέφερα το γεγονός όχι για να πω τι εισηγήθηκα (η εισήγησή μου δημοσιεύεται στο νέο βιβλίο μου με τίτλο «Με το βλέμμα στο μέλλον»- εκδ. «Ιανός», που πρόσφατα κυκλοφόρησε) αλλά για να επισημάνω ότι τους προβληματισμούς που είχε ένα εκτός συνόρων κομμάτι ελληνισμού δεν τους έχει ο πολιτικός κόσμος του ελλαδικού κράτους. Γι' αυτό προσερχόμαστε στις ευρωεκλογές αυτής της Κυριακής χωρίς να έχει γίνει καμιά συζήτηση για την πορεία της Ευρώπης, για το μέλλον της αλλά και για το ποια Ευρώπη θέλουμε. Κρίμα γιατί θα ήταν ευκαιρία να ξαναθυμηθούν κάποιοι και να το θυμίσουμε και σε κάποιους στην Ευρώπη ότι η Ευρώπη δεν είναι μόνο γεωγραφικός χώρος αλλά και τρόπος ζωής. Οτι η Ευρώπη διαχρονικά ήταν πάντα φορέας ανθρωποκεντρικού πολιτισμού που θέλει τον άνθρωπο πολίτη και πρέπει να έχει σημαία την ελευθερία και δημοκρατία αλλά και την κοινωνική αλληλεγγύη. Ευρώπη χωρίς τις αρχές αυτές δεν είναι πια Ευρώπη.

Δυστυχώς τα πολιτικά μας κόμματα αρέσκονται να σκιαμαχούν για το χτες και με κανόνες του χτες κι έτσι αγνόησαν πλήρως τη συζήτηση για την Ευρώπη που θέλουμε και σκιαμαχούν μόνο για το ποιο κόμμα θα έλθει πρώτο. Με στόχο τη διεκδίκηση κάθε ψήφου και μοναδικό κριτήριο την αναγνωρισιμότητα «κόσμησαν» τα ψηφοδέλτιά τους με πρόσωπα του lifestyle, ανεπάγγελτους γόνους, ποδοσφαιριστές κ.λπ. που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν, απόδειξη κι αυτό του ευτελισμού της πολιτικής ζωής. Αλλά επειδή ταυτόχρονα ολοκληρώνεται και ο β' γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και υπάρχουν ερωτήματα για το μήνυμα των εκλογών επισημαίνω ότι οι πολίτες αναζήτησαν σχήματα και πρόσωπα με πνεύμα ανεξαρτησίας και διάθεση προσφοράς. Τα κομματικά χρίσματα λειτούργησαν ως βαρίδιο κι έτσι η ΝΔ βρέθηκε να μην έχει δικό της υποψήφιο για το β' γύρο σε Αθήνα, ενώ και οι κομματικές υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον τον ζημίωσαν.

Ο πολιτικός κόσμος θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη την περαιτέρω ενίσχυση ακραίων πολιτικών δυνάμεων και να συνειδητοποιήσει ότι άλλη αντιμετώπιση χρειάζεται. Αν οι πολιτικοί μας γνώριζαν ιστορία ή είχαν διαβάσει Θουκυδίδη, θα καταλάβαιναν ότι πρέπει να εξαλείφουμε τις αιτίες που οδηγούν σε κάποιες καταστάσεις κι όχι να ασχολούμαστε με την καταπολέμηση των συμπτωμάτων. Τα άκρα πρέπει να αντιμετωπίζονται με πολιτικά επιχειρήματα και σωστή λειτουργία των θεσμών. Η σωστή απάντηση της δημοκρατίας στα άκρα είναι η σωστή λειτουργία των θεσμών με εμφανή συμμετοχή της ηγεσίας στις θυσίες των πολιτών. Γιατί αν ο πολίτης που φορολογείται από το πρώτο ευρώ βλέπει τις αποδοχές των εκπροσώπων του στο Κοινοβούλιο αφορολόγητες σε ποσοστό 75%, τότε «μαυρίζει» το μάτι του και λειτουργώντας με το θυμικό οδηγείται στα άκρα εκδικούμενος το πολιτικό σύστημα.

Φυσιολογικά αυτές οι εκλογές θα αποτελέσουν αφετηρία εξελίξεων. Σε κάθε περίπτωση η χώρα πρέπει να ξεφύγει από το τέλμα, αλλά γι' αυτό πρέπει να γίνουν ταυτόχρονα: α) τολμηρή συνταγματική αναθεώρηση που θα δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στους θεσμούς, β) εφαρμογή αξιοκρατικών κριτηρίων στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού για να είναι αποτελεσματικός (σήμερα είναι αναποτελεσματικός γιατί στελεχώνεται με αποτυχόντες πολιτευτές, ανεπάγγελτους γόνους και κουμπάρους υπουργών) και γ) εκπόνηση και υλοποίηση άμεσα αναπτυξιακού σχεδίου που αντί επιβολής νέων φόρων θα στοχεύει σε αύξηση του ΑΕΠ.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ

δικηγόρου, πρώην προέδρου του ΔΣΘ

Αγγελιοφόρος

Επισημοποιείται το αδιέξοδο;

Μετά από μια άτονη προεκλογική περίοδο ψηφίζουμε αύριο για εκλογή δημοτικών και περιφερειακών αρχών και την άλλη Κυριακή για εκλογή ευρωβουλευτών… Τα δυο κόμματα εξουσίας (ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ) ερίζουν για το ποιο θα έλθει πρώτο, τα άλλα για να εξασφαλίσουν «μια θέση στον ήλιο» και τα «άκρα» για να κεφαλαιοποιήσουν την ψήφο διαμαρτυρίας. Φοβούμαι πως μάλλον έχει χαθεί η αίσθηση της πραγματικότητας, γιατί το να είσαι πρώτος με 20%-22%, όταν έχεις απέναντί σου το 80%, δε σημαίνει τίποτα ούτε μπορεί να επιχαίρει πρώην κόμμα εξουσίας, αν συγκεντρώσει 10%.

Σε ό,τι αφορά τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πολίτες αναζητούν υποψηφίους χωρίς κομματικά χρίσματα, ενώ για τις ευρωεκλογές φοβούμαι ότι οι πολίτες θα ψηφίσουν αρνητικά, με την έννοια ότι θα επιλέξουν ένα κόμμα από αντίδραση σε άλλο. Ετσι κάποιοι θα ψηφίσουν ΝΔ γιατί αισθάνονται ανασφαλείς με τυχόν πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, όχι για το νεφελώδες πρόγραμμά του, αλλά σαν διαμαρτυρία προς την κρατούσα κατάσταση, ενώ κάποιοι που λειτουργούν μόνο με το θυμικό θα ψηφίσουν ακραίες πολιτικές δυνάμεις εκδικούμενοι το πολιτικό σύστημα… Το τελικό αποτέλεσμα μάλλον θα είναι η επισημοποίηση του αδιεξόδου.

Το έχουμε ξαναπεί: η αντιπαράθεση των κομμάτων στη χώρα μας γίνεται ακόμη με όρους του χθες και για το χθες… Κανείς δεν παρουσίασε συγκροτημένο πρόγραμμα ανάπτυξης το οποίο θα εγγυάται αύξηση του ΑΕΠ, κι ότι τα 17 εκατομμύρια τουριστών ετησίως θα γίνουν 25, ότι τα 14 δισ. ευρώ ετησίως από εμπορική ναυτιλία θα γίνουν 20, ότι θα δημιουργηθεί κλίμα που θα προσελκύσει επενδύσεις στο χώρο της καινοτομίας κι ότι θα γίνει αναδιάρθρωση καλλιεργειών και θα έχουμε αγροτικό τομέα με πραγματική παραγωγή κι εξαγωγικό χαρακτήρα.

Οι κυβερνήσεις συνεργασίας ήταν κάτι άγνωστο στην Ελλάδα και θα μπορούσαν να αποτελέσουν την προοπτική του μέλλοντος, αν σηματοδοτούσαν και νέο ήθος. Οι πολίτες δεν περίμεναν από την κυβέρνηση συνεργασίας να λύσει διά μαγείας τα προβλήματα, αλλά σίγουρα περίμεναν αξιοκρατική στελέχωση του κρατικού μηχανισμού, με αναζήτηση των άξιων για να είναι αποτελεσματικός. Αντί αυτού είδαμε πάλι μοίρασμα των θέσεων μεταξύ των κομμάτων και στελέχωση με αποτυχημένους πολιτευτές, κουμπάρους υπουργών και ανεπάγγελτους γόνους, με αποτέλεσμα ο κρατικός μηχανισμός να είναι πάλι αναποτελεσματικός. Κι επειδή η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και πολιτική και θεσμική, περίμεναν οι πολίτες ουσιαστικό διάλογο για μια τολμηρή συνταγματική αναθεώρηση, που θα έδινε ουσιαστικό περιεχόμενο στους θεσμούς και θα εξασφάλιζε εύρυθμη λειτουργία. Δυστυχώς, παρότι από το Μάιο του 2013 μπορούσε να ξεκινήσει η διαδικασία αναθεώρησης, ο πρωθυπουργός, που σε ανύποπτο χρόνο είχε παρουσιάσει αξιοπρόσεκτες και τολμηρές προτάσεις, μίλησε για την αναθεώρηση με καθυστέρηση, στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Πέραν του στενού κομματικού πυρήνα των κομμάτων, η πλειοψηφία των πολιτών με βαριά καρδιά οδηγείται στην κάλπη. Σε ό,τι αφορά τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έχει ευχέρεια επιλογής για άξια εκπροσώπηση, αλλά σε ό,τι αφορά τις ευρωεκλογές θα επιλέξει με κανόνες τους χθες, γιατί δεν έγινε καμιά συζήτηση για το ποια Ευρώπη θέλουμε και για την προοπτική μας σε αυτή, ενώ υποτιμώντας τους πολίτες τα κόμματα «κόσμησαν» τα ψηφοδέλτιά τους με ποδοσφαιριστές, επαγγελματίες αποτυχημένους πολιτευτές, πρόσωπα του life style κ.λπ., ενώ κάποια αξιόλογα πρόσωπα χάνονται στην πολιτική ομίχλη που καλύπτει τη χώρα.

Ζούμε το τέλος μιας εποχής και είναι βέβαιο ότι μετά τις ευρωεκλογές θα υπάρξουν διεργασίες, μετεξελίξεις κομμάτων, εμφάνιση νέων και μάλλον αναδιάρθρωση του πολιτικού σκηνικού. Για να έρθει κάτι καλύτερο, πρέπει πρωτίστως να αλλάξουμε εμείς οι πολίτες, που πρέπει να λειτουργούμε καθημερινά ως ενεργοί πολίτες, θεωρώντας προσωπική μας υπόθεση ό,τι γίνεται στη δημόσια ζωή. Αυτό είναι προαπαιτούμενο για αλλαγή προς το καλύτερο.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
δικηγόρου, πρώην προέδρου του ΔΣΘ

Αγγελιοφόρος