Η μόνη λύση

Οσο πλησιάζει ο καιρός για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ζωηρεύει η σεναριολογία για τις πιθανές εξελίξεις. Το γενικότερο κλίμα είναι δύσκολο για τα κόμματα της συγκυβέρνησης και γι' αυτό κάποιοι υπουργοί και βουλευτές, μάλλον έχοντας χάσει την ψυχραιμία τους, κάνουν δηλώσεις, άλλος ότι αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποσύρει τις καταθέσεις του από τις τράπεζες, άλλος ότι θα φύγει από την Ελλάδα κι άλλοι περιγράφουν τα μύρια κακά που θα πάθει η χώρα. Ταυτόχρονα οι του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να δώσουν εικόνα «καθωσπρέπει» με επισκέψεις σε μοναστήρια κι εκκλησίες και με σιωπητήριο στις «συνιστώσες».

Ολοι τους κινούνται λάθος. Οι Ελληνες δεν ενδιαφέρονται για το τι θα απογίνουν οι καταθέσεις του κ. Α. Γεωργιάδη, απλούστατα γιατί το 90% των πολιτών δεν έχουν πλέον καταθέσεις, και δεν πρόκειται να φύγουν αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η Ελλάδα είναι η πατρίδα τους, την αγαπούν κι εδώ θα μείνουν αγωνιζόμενοι. Επίσης είναι αλήθεια ότι οι πολίτες που προσανατολίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ δεν το κάνουν για τις νεφελώδεις προτάσεις του αλλά κατευθύνονται εκεί απελπισμένοι, θέλοντας κάτι να αλλάξει. Αν ο πολιτικός κόσμος είχε επαφή με την πραγματικότητα, θα καταλάβαινε ότι οι πολίτες είναι απελπισμένοι κα αν δεν τους δώσει κάποιος πειστικό όραμα για το μέλλον θα ψηφίσουν αρνητικά, τιμωρώντας παρά επιλέγοντας.

Ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς είναι εργατικός και με καλές διεθνείς επαφές. Είχε δημοσιοποιήσει και κάποιες αξιοπρόσεκτες προτάσεις για αναδιάρθρωση του πολιτικού σκηνικού μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος και κάποιοι τον ψήφισαν γι' αυτό. Οι πολίτες αυτοί δεν περίμεναν να λύσει άμεσα το οικονομικό πρόβλημα, αλλά είχαν την ελπίδα ότι η κυβέρνηση συνεργασίας θα σηματοδοτούσε εποχή υψηλού ήθους. Ηλπιζαν π.χ. ότι θα στελεχώσει με τους καλύτερους Ελληνες τον κρατικό μηχανισμό για να είναι αποτελεσματικός, αλλά αντί αυτού, με ευθύνη και στενών συνεργατών του πρωθυπουργού, στελεχώθηκε (με εξαιρέσεις βέβαια) με κομματικές μετριότητες, συγγενείς υπουργών κι ανεπάγγελτους γόνους, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να είναι αναποτελεσματικός. Θα μπορούσε από 8-5-2013 να έχει ξεκινήσει η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος με θέσπιση κανόνων διαφάνειας στην πολιτική ζωή, με παύση της ατιμωρησίας των πολιτικών, με θέσπιση ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτού για αναβάθμιση του Κοινοβουλίου κ.λπ. Θα μπορούσε αν ξεκινούσε η διαδικασία αναθεώρησης, να αλλάξει και η πολιτική «ατζέντα» αλλά δεν προχώρησε.

Σήμερα οι της κυβέρνησης οφείλουν να κατανοήσουν ότι ενσπείροντας το φόβο στους πολίτες ούτε τις εκλογές κερδίζουν, ενώ κάνουν ζημιά στην Ελλάδα. Αλλά και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι καιρός να προβληματιστούν για το ότι η επιρροή του αυξάνεται «αρνητικά» από κάποιους που θέλουν να τιμωρήσουν τους «άλλους», γιατί δεν παρουσίασαν πειστικό όραμα για το μέλλον και να συνειδητοποιήσουν ότι δεν υπάρχει περιθώριο για πειράματα.

Το ερώτημα είναι αν με τα δεδομένα αυτά μπορεί να δρομολογηθεί λύση προοπτικής για τη χώρα. Ο πρωθυπουργός θα μπορούσε πιθανόν να βελτιώσει το κλίμα αν, ξεπερνώντας συναισθηματισμούς, απομάκρυνε κάποια «βαρίδια» που τον περιβάλλουν και παρουσιάζοντας, έστω και αργά, όραμα αναγέννησης της Ελλάδας. Αν ξεκινούσε άμεσα τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος με τολμηρές προτάσεις που θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις ουσιαστικής αναδιάρθρωσης της πολιτικής ζωής, αν αναζητούσε τους πιο άξιους Ελληνες πέρα από τα κανάλια της διαπλοκής, αν περιόριζε την οικογενειοκρατία που καταστρέφει τη χώρα και αν δημιουργούσε προϋποθέσεις ουσιαστικής λειτουργίας των θεσμών. Το πολιτικό μας σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η μόνη λύση είναι η αναδιάρθρωση του μέσω τολμηρής συνταγματικής αναθεώρησης που πρέπει να γίνει με κυβερνητική πρωτοβουλία αλλά και με το δυνατόν ευρύτερη πολιτική και κοινωνική συναίνεση. Διαφορετικά θα υπάρξουν εξελίξεις με απρόβλεπτο αποτέλεσμα, γιατί οι πολίτες κουράστηκαν πλέον με το σημερινό τέλμα κι αναζητούν τουλάχιστον ελπίδα αναγέννησης.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
δικηγόρου, πρώην
προέδρου του ΔΣΘ

Αγγελιοφόρος

Πρόσκληση σε βιβλιοπαρουσίαση

Η Αμφίπολη και η ανάπτυξη

Αρχισαν συζητήσεις για το πώς ο μοναδικός τύμβος της Αμφίπολης που προκάλεσε παγκόσμιο ενδιαφέρον θα αποτελέσει όχημα ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή και μάλιστα είδα σε τηλεοπτικά ρεπορτάζ να ρωτούν τους κατοίκους αν παρουσιάστηκε επενδυτικό ενδιαφέρον στην περιοχή, εννοώντας μάλλον πωλήσεις αγροτεμαχίων και λειτουργία καντινών και ψησταριών.

Για την ιστορία αναφέρω ότι στην Αμφίπολη υπάρχει λιμάνι που κατασκευάσθηκε επί Μεταξά για να μεταφέρονται από εκεί στα βόρεια σύνορα υλικά κατασκευής των οχυρών, ενώ η ιδανική θέση του αρκετές φορές δημιούργησε σκέψεις αξιοποίησης. Ετσι αρχές δεκαετίας του 1960 είχε εξαγγελθεί δημιουργία βιομηχανίας φωσφορικών λιπασμάτων, το 1980-1982 κάποιοι σκέφθηκαν να μεταφέρεται εκεί το σιδηρομετάλλευμα από τη Χαλκιδική για εξαγωγή στο εξωτερικό (κάναμε αγώνες για χρόνια μαζί με τους κοινοτάρχες της περιοχής για να ματαιωθεί γιατί θα ήταν περιβαντολογικό έγκλημα).

Μια σωστή προσπάθεια ανάπτυξης της περιοχής έγινε όταν ήταν υπουργός Χωροταξίας ο οραματιστής Α. Τρίτσης και με την «επιχείρηση πολεοδομικής ανασυγκρότησης» -αν θυμάμαι καλά, προτάθηκε λειτουργία του λιμανιού της Αμφίπολης για τουριστικά σκάφη, η επίσκεψη στο αρχαιολογικό πάρκο να γίνεται με καραβάκια από τον Στρυμόνα, να γίνει ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων, να αξιοποιηθούν ως παραδοσιακοί οικισμοί τα χωριά του Παγγαίου και να υπάρχει τελεφερίκ στο Ροδολίβος με το οποίο θα ανέβαιναν οι επισκέπτες στην κορυφή του Παγγαίου, να λειτουργήσει στην περιοχή Αμφίπολης τουριστικό χωριό με υποδομές πολιτιστικές κ.λπ. με στόχο το 2000 η Αμφίπολη να έχει 25.000 κατοίκους. Νομίζω ότι ήταν αξιοπρόσεκτη προσπάθεια που δυστυχώς εγκαταλείφθηκε όταν άλλαξε υπουργείο ο Α. Τρίτσης αλλά και λόγω αδιαφορίας των φορέων του Ν. Σερρών.

Πριν μερικά χρόνια, όταν ήμουν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, πληροφορήθηκα ότι υπήρξε σχεδιασμός από μεγάλη τράπεζα για επενδυτικό σχέδιο 100 εκατομμυρίων ευρώ για δημιουργία τουριστικού χωριού κοντά στο Λιμάνι Αμφίπολης που θα λειτουργούσε ως μαρίνα για τουριστικά σκάφη, αλλά δεν προχώρησε κυρίως γιατί ακολούθησε η οικονομική κρίση.

Τα νέα δεδομένα είναι η λειτουργία της Εγνατίας οδού, η αναμενόμενη μαζική προσέλευση επισκεπτών λόγω της τεράστιας προβολής σε παγκόσμιο επίπεδο του μοναδικού ταφικού μνημείου που αποκαλύφθηκε στην Αμφίπολη σε συνδυασμό με τη λειτουργία του αρχαιολογικού Μουσείου και την ύπαρξη ενός σημαντικού αρχαιολογικού χώρου, η θέση της Αμφίπολης δίπλα στη θάλασσα και η δυνατότητα ανάπτυξης και θρησκευτικού τουρισμού.

Νομίζω ότι σε επίπεδο Περιφέρειας θα έπρεπε να ξαναδούν την πρόταση του Α. Τρίτση και λαμβάνοντας υπ' όψιν τα νέα δεδομένα να εκπονηθεί ολοκληρωμένη πρόταση ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής (φυσικά με χρηματοδότηση από ΕΕ) με προβολή και αξιοποίηση των αρχαιοτήτων των ακτών του Στρυμονικού κόλπου, του λιμανιού Αμφίπολης και του Παγγαίου αλλά με σχέδιο που θα επιδιώκει και ποιοτικό τουρισμό.

Και τώρα όμως σε τοπικό επίπεδο μπορούν να γίνουν κάποια πράγματα. Ενδεικτικά αναφέρω ότι είχα προτείνει παλιότερα στις τοπικές αρχές να αξιοποιηθεί το γεγονός ότι ο μέγιστος των ιστορικών ο Θουκυδίδης έζησε στην περιοχή και σε συνεργασία δήμου Αμφίπολης και τμήματος Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (τότε είχε δείξει ενδιαφέρον) να γίνεται σε τακτά διαστήματα στην Αμφίπολη συνέδριο και εκδηλώσεις με συμμετοχή διεθνολόγων και προσωπικοτήτων από όλο τον κόσμο με ανάλυση των μηνυμάτων του Θουκυδίδη για κατανόηση και διαμόρφωση της σημερινής πραγματικότητας. Πιλοτικά έγινε στις 6-7-2012 μια ημερίδα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του φεστιβάλ Αμφίπολης (με ομιλητές τον καθηγητή ΑΠΘ Κ. Χρυσόγονο, τον συγγραφέα Γ. Σκαμπαρδώνη, τον καθηγητή Διεθνών Σπουδών του ΠΑΜΑΚ Η. Κουσκουβέλη και τον γράφοντα) και νομίζω ότι θα μπορούσε να ξεκινήσει μια σταθερή συνεργασία του ΠΑΜΑΚ με το δήμο Αμφίπολης.

Τελειώνοντας επισημαίνω ότι η ιστορία μας, ο πολιτισμός και οι φυσικές ομορφιές είναι τα ισχυρά χαρτιά μας, που αν αξιοποιηθούν σωστά μπορούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις μιας άλλης ανάπτυξης για τη χώρα μας.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
δικηγόρου, πρώην προέδρου του ΔΣΘ

Αγγελιοφόρος

Παρουσίαση βιβλίου Δημήτρη Γαρούφα "Με το βλέμμα στο μέλλον"