Αναζητείται «από μηχανής θεός»

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ

δικηγόρου, πρώην προέδρου ΔΣΘ

«Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται…

Η μυστική βοή τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων...»

Κ. Καβάφης

Η ελληνική πραγματικότητα διαψεύδει τον ποιητή, γιατί κανείς δεν ακούει τη μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων κι έτσι, παραμονές ευρωεκλογών, ο πολιτικός κόσμος σκιαμαχεί για δευτερεύοντα θέματα και λείπει η πολιτική αντιπαράθεση ουσίας για το μέλλον του τόπου. Για να γίνω κατανοητός, ενδεικτικά θα αναφερθώ σε ένα θέμα: συμφωνούν όλοι ότι η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι μόνον οικονομική αλλά είναι και πολιτική και θεσμική με την έννοια ότι υπολειτουργούσαν οι θεσμοί κι όλοι συμφωνούσαν ότι πρέπει να γίνει μια τολμηρή συνταγματική αναθεώρηση για να αποκτήσουν ουσιαστικό περιεχόμενο οι θεσμοί, αλλά ισχυρίζονταν, πριν από μερικά χρόνια, ότι υπήρχε δέσμευση από το Σύνταγμα που επιβάλλει να περάσει πενταετία από την προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση για να ξεκινήσει νέα. Με βάση αυτό το σκεπτικό, θα έπρεπε όλες οι πολιτικές δυνάμεις να έχουν αποκρυσταλλώσει τις θέσεις τους και μόλις συμπληρωνόταν η πενταετία να ξεκινήσει η νέα διαδικασία... Αποδείχθηκε όμως ότι όλα αυτά ήταν προσχηματικά, διότι το Μάιο του 2013 συμπληρώθηκε πενταετία από την προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση και μπορούσε να ξεκινήσει νέα διαδικασία, αλλά το γεγονός αυτό φάνηκε να το ξέχασε η κυβέρνηση (παρά το ότι ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς είχε διατυπώσει στο παρελθόν αξιοπρόσεκτες προτάσεις και μπορούσε με αυτόν τον τρόπο να αλλάξει την πολιτική ατζέντα...) αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης…

Η ευθύνη για την καθυστέρηση έναρξης της σχετικής διαδικασίας βαρύνει όλο τον πολιτικό κόσμο, ίσως γιατί κάποιοι φοβούνται ότι με το κλίμα που υπάρχει τώρα στην κοινή γνώμη, αν ξεκινήσει η διαδικασία, θα αναγκαστούν να προχωρήσουν σε τολμηρή αναθεώρηση του Συντάγματος την οποία κάποιοι δεν θέλουν για να μπορούν και στο μέλλον να διορίζουν την ηγεσία της Δικαιοσύνης, να μένουν ατιμώρητοι -μέσω της σύντομης παραγραφής- επίορκοι πολιτικοί, να είναι υποβαθμισμένο το Κοινοβούλιο κ.λπ. Και βεβαίως μάλλον δεν είναι η κατάλληλη ώρα στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου να τίθεται ξαφνικά αυτό το θέμα, αλλά έστω και έτσι, είναι επιτακτική ανάγκη να ξεκινήσει η διαδικασία και να συμφωνήσουν όλοι σε μια τολμηρή συνταγματική αναθεώρηση που θα διασφαλίζει ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, αναβάθμιση του Κοινοβουλίου, διαφάνεια στη δημόσια ζωή, τιμωρία των επίορκων πολιτικών κ.λπ.

Επιπρόσθετα θα ήθελα να επισημάνω ότι βρισκόμαστε στην κορύφωση της άτονης προεκλογικής περιόδου, αλλά οι πολίτες αισθάνονται να βρίσκονται σε αδιέξοδο: δε συμφωνούν με βασικούς κυβερνητικούς χειρισμούς, αλλά ταυτόχρονα δεν βλέπουν να παρουσιάζονται από πλευράς αντιπολίτευσης αξιόπιστες προτάσεις για το μέλλον του τόπου… Δυστυχώς δεν διατυπώθηκε από καμιά πλευρά ολοκληρωμένη πρόταση εξόδου από την κρίση μέσω ανάπτυξης, ενώ η περαιτέρω αφαίμαξη των εισοδημάτων των πολιτών ουδέν θα αποδώσει, γιατί δεν υπάρχουν εισοδήματα να φορολογηθούν και θα έπρεπε οι προσπάθειες όλων να τείνουν στην ανάπτυξη και αύξηση του ΑΕΠ. Με απλά λόγια θα έπρεπε να μας πουν πως τα 17 εκατ. τουρίστες ετησίως θα γίνουν 25, πως τα 14 δισ. ευρώ ετησίως από την εμπορική ναυτιλία θα γίνουν 20, πως θα γίνει αναδιάρθρωση καλλιεργειών με εξαγωγικό χαρακτήρα, πως θα προσελκύσουμε καινοτόμες επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας κ.λπ.

Δυστυχώς οδηγούμαστε στις ευρωεκλογές με ψηφοδέλτια τα οποία (με εξαιρέσεις βέβαια) «κοσμούν» ποδοσφαιριστές, μοντέλα και μερικοί επαγγελματίες πολιτευτές (αποτυχημένοι στον επαγγελματικό τους τομέα), που μάλλον έχουν εξάρτηση, γιατί δεν λείπουν από καμιά εκλογική αναμέτρηση παρά τις επανειλημμένες αποτυχίες τους... Κι ο πολίτης αναρωτιέται: με τέτοιους εκπροσώπους θα αγωνισθεί η χώρα για καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη;

Δυστυχώς οι πολιτικοί μας (με λίγες εξαιρέσεις) δεν ακούν τη «μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» γι' αυτό, όπως έλεγε ο Σεφέρης, «στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε», περιμένοντας, όπως στις αρχαίες τραγωδίες, από τον «από μηχανής θεό» να δώσει λύση...

Αγγελιοφόρος

Οι εξελίξεις στη Θράκη

Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα είναι υποψήφια ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιό του η Σεμπιχά Σουλεϊμάν και εν συνεχεία ο αποκλεισμός της έφεραν στην επικαιρότητα τη Θράκη και τις εξελίξεις που αφορούν την περιοχή.

Καταρχήν αναφέρω ότι γνωρίζω τη Σεμπιχά Σουλεϊμάν κι έχω συζητήσει μαζί της. Είναι άτομο με δυναμισμό που προσπαθεί να βελτιώσει τις συνθήκες του κοινωνικού περιβάλλοντος των Ρομά, κάνοντας αγώνα να πείσει τους 5.000 Ρομά του Δροσερού Ξάνθης να στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο κι ότι δεν είναι σωστό να παντρεύουν τα κορίτσια τους σε ηλικία 16-17 χρόνων, ενώ αγωνίζεται να βελτιώσει τη θέση της γυναίκας Ρομά σ' αυτό το περιβάλλον. Ταυτόχρονα έχει το θάρρος να λέει και σε διεθνείς οργανισμούς ότι είναι Ρομά κι ότι έχει ελληνική συνείδηση… Για την ιστορία και μόνον, αναφέρω ότι γνώρισα τη Σεμπιχά Σουλεϊμάν την περίοδο που ήμουν πρόεδρος του ΚΘΒΕ, εποχή που μαζί με τον τότε καλλιτεχνικό διευθυντή είχαμε αποδεχθεί πρόταση σωματείου και φιλοξενούσαμε στις κυριακάτικες παραστάσεις της παιδικής σκηνής παιδιά των Ρομά από το Δροσερό κι είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις.

Οταν ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά της, φίλος δημοσιογράφος, που ήξερε από βιβλία μου ότι έχω ασχοληθεί με το θέμα της Θράκης, ζήτησε τη γνώμη μου. Του ανέφερα ευθέως ότι δεν θα αντέξει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα την αποσύρει. Του εξήγησα ότι ο μηχανισμός της Τουρκίας στη μουσουλμανική μειονότητα είναι ασφυκτικός κι ότι τα κόμματα εξουσίας που αναζητούν ψήφους από τη μειονότητα επιλέγουν υποψηφίους που μπορούν να φέρουν ψήφους, δηλαδή πρόσωπα που τα δέχεται ο τουρκικός μηχανισμός. Αντίθετα οι Ρομά ή Πομάκοι, που αντιδρούν στα σχέδια της Αγκυρας, έχουν περιορισμένη εμβέλεια και δεν μπορούν να προσφέρουν πολλούς ψήφους και γι' αυτό αποκλείονται από τα ψηφοδέλτια των κομμάτων εξουσίας... Το πιο τραγικό είναι ότι αυτοί που δηλώνουν ότι δεν είναι Τούρκοι περιθωριοποιούνται διπλά: τους θέτει στο περιθώριο και τους απομονώνει κοινωνικά ο μηχανισμός της Αγκυρας, ενώ ταυτόχρονα για λόγους εκλογικής σκοπιμότητας τους περιθωριοποιούν και τα κόμματα εξουσίας και ο κρατικός μηχανισμός.

Η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να αποκλείσει την υποψηφιότητα της Σεμπιχά Σουλεϊμάν αγγίζει και εθνικές πτυχές, αλλά δυστυχώς αποδίδει την πραγματικότητα, γιατί ουσιαστικά έκανε άκομψα αυτό που κάνουν πιο κομψά τα άλλα κόμματα. Γιατί στη Θράκη υπάρχουν κάποια πράγματα που όλοι τα ξέρουν, αλλά κάνουν πως δεν τα βλέπουν και για λόγους μικροπολιτικής σκοπιμότητας (π.χ. για την εκλογή δημάρχων κ.λπ.) επηρεάζονται στις επιλογές τους. Ενδεικτικά μόνο, για να γίνω κατανοητός, αναφέρω ότι πριν από μερικά χρόνια φίλος πανεπιστημιακός, πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής, ενδιαφερόταν να είναι υποψήφιος δήμαρχος, αλλά ζητώντας «χρίσμα» από το κόμμα του που βρισκόταν στην κυβέρνηση, του απάντησαν ότι «δεν μπορούμε να σε χρίσουμε υποψήφιο δήμαρχο, παρά τα προσόντα σου, γιατί έχεις σαρακατσάνικη καταγωγή και οι μουσουλμάνοι επειδή σας θεωρούν φανατικούς Ελληνες δεν θα σε ψηφίσουν».

Ας μην πούμε περισσότερα. Επισημαίνω μόνον ότι Βούλγαρος διπλωμάτης με αρμοδιότητα θέματα οικονομικής συνεργασίας κ.λπ. που είχε επισκεφτεί τη Θράκη μας κατ' επανάληψη, μου έλεγε ότι «το έχετε χάσει το παιχνίδι κι εσείς όπως και η Βουλγαρία» και μου ανέλυε πως η Τουρκία θα εκμεταλλευθεί τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις για να θέσει θέμα ενιαίας Θράκης.

Θα αναρωτηθεί κάποιος τι θα μπορούσε να γίνει. Απαντώ ότι πολλά θα μπορούσαν να γίνουν. Θα μπορούσαν π.χ. από χρόνια τα κόμματα εξουσίας να τοποθετήσουν σε εκλέξιμη θέση για το Ευρωκοινοβούλιο κάποιον Πομάκο με ελληνική συνείδηση που θα κατήγγελλε σε διεθνές επίπεδο τα σχέδια της Τουρκίας και θα μπορούσε με θεσμική ιδιότητα να συμβάλει σε απεγκλωβισμό των Πομάκων από τους μηχανισμούς της Αγκυρας. Δυστυχώς, η ολιγωρία συνεχίζεται και οι γεωπολιτικές εξελίξεις μάλλον λειτουργούν εις βάρος μας.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
δικηγόρου, πρώην προέδρου του ΔΣΘ

Αγγελιοφόρος

Για ανάσταση της πατρίδας

Ετοιμάζοντας κείμενα για ένα νέο βιβλίο μου, χρειάστηκε να δω από το αρχείο μου εφημερίδες του Νοεμβρίου 2008 όπου ξαναδιάβασα δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών που αν τις διαβάσει τώρα κάποιος, θα γελάσει πικρά. Από τον Οκτώβριο του 2008 είχαν φανεί σημάδια κρίσης στις ΗΠΑ με την κατάρρευση της κτηματαγοράς, αλλά οι εδώ περισπούδαστοι αναλυτές έλεγαν ότι η Ελλάδα είναι θωρακισμένη και δεν μπορεί να την αγγίξει η κρίση, ενώ οι της τότε αντιπολίτευσης έλεγαν ότι αν θα υπάρξει κρίση θα φταίει η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης κι όχι η διεθνής οικονομική κρίση, την οποία κατ' αυτούς επικαλούνταν προσχηματικά η τότε κυβέρνηση.

Βεβαίως πέρασε καιρός, η διεθνής οικονομική κρίση άγγιξε όλο τον κόσμο και πέρασε σαν σίφουνας από την Ευρώπη, κλόνισε τις οικονομίες πολλών χωρών και περισσότερο της Ελλάδας που ήταν ο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα όλοι έχουν κοντή μνήμη κι έτσι κάποιοι πολιτικοί ξέχασαν τις ανοησίες που έλεγαν τότε για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και δυστυχώς ξέχασε τις ανοησίες τους και ο ελληνικός λαός κι έτσι βλέπουμε τώρα κάποιους που τότε έλεγαν ότι είναι «θωρακισμένη η οικονομία μας» ή ότι «δεν μπορεί να μας αγγίξει η διεθνής οικονομική κρίση» να κάνουν και τώρα αναλύσεις και προβλέψεις αντίστοιχου επιπέδου σαν ηθοποιοί που υποδύονται κάποιο ρόλο… Βεβαίως τα δημοσιεύματα της ίδιας εποχής αποτυπώνουν δηλώσεις πολιτικών μας, κορυφαίων τότε και τώρα, που ανοήτως δήλωναν ότι «λίγο ακόμη να αντέξει η Ελλάδα να αναλάβει επίσημα ο Ομπάμα κι όλα θα βελτιωθούν». Και βεβαίως ο Ομπάμα εκλέχθηκε και για δεύτερη θητεία και τα πράγματα ακολουθούν την πορεία τους, ενώ οι ΗΠΑ ασκούν την εξωτερική πολιτική πάντα με τον ίδιο τρόπο εξυπηρετώντας τα συμφέροντά τους και μόνο.

Η πραγματικότητα της ζωής επιβεβαιώνει διαχρονικά τη ρήση του Θουκυδίδη που έλεγε (σε μετ. Ε. Βενιζέλου) ότι «οι άνθρωποι συνηθίζουν να εμπιστεύονται εις την απερίσκεπτο ελπίδα εκείνο που επιθυμούν και να απορρίπτουν δι' αυθαιρέτου συλλογισμού εκείνο που αποστέργουν» και φυσικά η ρήση αυτή ισχύει κυρίως για τους Ελληνες πολιτικούς που οι επιθυμίες τους αντικατοπτρίζονται στη σκέψη τους ως πραγματικότητα.

Δυστυχώς οι πολιτικοί μας δεν βλέπουν μακριά και αρεσκόμενοι στη μικροπολιτική του σήμερα αποφεύγουν τις μεταρρυθμίσεις που θα δημιουργήσουν προοπτική για τη νέα γενιά. Γι' αυτό ενώ επαγγέλθηκαν όλοι μια τολμηρή αναθεώρηση του Συντάγματος που θα έκανε λειτουργικούς τους θεσμούς, κανείς δεν μιλά γι' αυτή παρότι από το Μάιο του 2013 μπορούσε να έχει ξεκινήσει η διαδικασία. Γι' αυτό ενώ επαγγέλλονται όλοι αξιοκρατία, μόλις αναλάβουν την εξουσία στελεχώνουν τον κρατικό μηχανισμό με ανεπάγγελτους γόνους, αποτυχόντες πολιτευτές και συγγενείς υπουργών. Γι' αυτό στις επικείμενες ευρωεκλογές, όπου θα έπρεπε τα κόμματα να αναζητήσουν στελέχη με ικανότητες και γνώση των μηχανισμών της ΕΕ, βλέπουμε να αναζητούν για τα ψηφοδέλτια ποδοσφαιριστές... και «αδαείς» με κριτήριο την αναγνωρισιμότητα.

Με θλίψη κι αηδία μπορεί κάποιος να παρατηρήσει την ελληνική πραγματικότητα με την πνευματική ηγεσία εκκωφαντικά απούσα και την πολιτική ηγεσία να μην μπορεί να ξεφύγει από το τέλμα της μικροπολιτικής.

Η Ανάσταση του Θεανθρώπου έρχεται μετά την εβδομάδα των παθών, μετά από δοκιμασίες και περισυλλογή που οδηγεί σε κάθαρση και ανασύνταξη ελπίδων για να μπορούν οι άνθρωποι να δεχθούν απελευθερωτικά και με αγαλλίαση το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Η χώρα μας βιώνει μια ατέλειωτη εβδομάδα παθών με προσδοκία της δικής της ανάστασης που θα έρθει μόνον αν εμείς οι πολίτες την αναζητήσουμε με αυτοκριτική, ψυχική κάθαρση και απόφαση για ανασύνταξη στόχων. Αυτές τις μέρες πρέπει όλοι να κοιταχθούμε στον καθρέφτη των ονείρων μας, αναζητώντας τα όνειρα της νιότης, γιατί, όπως έλεγε ο ποιητής Ν. Καρούζος, «θα περάσουν από πάνω μας όλοι οι τροχοί, στο τέλος τα ίδια τα ονειρά μας θα μας σώσουν».

Αγγελιοφόρος

Eλλάδα: τοπίο στην ομίχλη

Μελετώντας κάποιος την ελληνική πραγματικότητα, αναντίρρητα θα μελαγχολήσει… γιατί τα πάντα φιλοτεχνούν εικόνα εσωστρέφειας και παρακμής. Το υποβαθμισμένο Κοινοβούλιό μας ψηφίζει, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, νομοσχέδια 800 σελίδων χωρίς να τα έχουν διαβάσει οι βουλευτές, με διατάξεις που αλλάζουν άρδην προς το χειρότερο την ελληνική πραγματικότητα και δήθεν εν ονόματι της «τρόικας» δίνουν τα πάντα σε κάποιους προνομιούχους (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τρόπος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών), ενώ βαπτίζεται «μεταρρύθμιση» η συστηματική φτωχοποίηση των πολιτών… Τα ΜΜΕ, από άγνοια των θεμάτων πιθανώς, αναδεικνύουν κάποιες, μάλλον επουσιώδεις, πλευρές των μέτρων αφήνοντας ασχολίαστες τις πλέον επώδυνες… Ετσι κατά την πρόσφατη συζήτηση του λεγόμενου πολυνομοσχεδίου στη Βουλή τα ΜΜΕ έδιναν την εντύπωση ότι όλη η συζήτηση γίνεται για το χρόνο παστερίωσης του γάλακτος (διευθυντής γαλακτοβιομηχανίας μού ανέφερε ότι η όλη συζήτηση δεν είχε πρακτικό αντικείμενο…) κι έτσι ψηφίστηκαν απαρατήρητα άλλες διατάξεις που ωφελούν κάποιους προνομιούχους και το τραπεζικό σύστημα που στο παρελθόν με παραπλανητικές διαφημίσεις (για εορτοδάνεια και διακοποδάνεια) οδήγησε στην υπερχρέωση των Ελλήνων πολιτών.

Παράλληλα βλέπουμε να ψηφίζονται από το υποβαθμισμένο Κοινοβούλιο διατάξεις καθαρά φωτογραφικές που ευνοούν κάποιους, τακτοποιώντας από κωλύματα εκλογιμότητας μέχρι «προβλήματα» κάποιων που εκκρεμούν στη Δικαιοσύνη... Ο πολιτικός κόσμος δίνει την εντύπωση ότι βιώνοντας τη μικροπολιτική, όπως θα έλεγε ο Καβάφης, «δεν ακούει τη μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων...» κι έτσι περνούν απαρατήρητα και ασχολίαστα γεγονότα που σηματοδοτούν γεωπολιτικές ανακατατάξεις που θα επηρεάσουν και τη χώρα μας στο μέλλον…

Εχω ξαναγράψει ότι οι Ελληνες πολίτες από μια κυβέρνηση συνεργασίας περίμεναν περισσότερα πράγματα. Δεν περίμεναν ότι θα λύσει με «μάγια» το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, αλλά ήλπιζαν ότι με στόχο αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό θα έδινε τόνο αξιοκρατίας αναζητώντας για τη στελέχωσή του τους καλύτερους Ελληνες... Αλλά αντί αυτού βλέπουμε (με κάποιες εξαιρέσεις) στελέχωσή του με ανεπάγγελτους γόνους και μετριότητες του κομματικού σωλήνα, ενώ είδαμε και το θλιβερό, σε περίοδο κρίσης, να δημιουργούνται θέσεις για να βολευτούν συγγενείς υπουργών. Αναντίρρητα είναι εργατικός ο πρωθυπουργός και προσπαθεί, αλλά οι συνεργάτες του, που τους εμπιστεύθηκε τη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού, τον εκθέτουν με τις επιλογές τους. Περιμέναμε ακόμη από το Μάιο του 2013 έναρξη της διαδικασίας τολμηρής συνταγματικής αναθεώρησης που θα έδινε τέλος στην ατιμωρησία επίορκων πολιτικών (μέσω της σύντομης παραγραφής), θα αναβάθμιζε το Κοινοβούλιο, θα θέσπιζε κανόνες διαφάνειας στη δημόσια ζωή κ.λπ., αλλά αυτήν την αναθεώρηση του Συντάγματος, που όλοι ευαγγελίζονταν, μάλλον όλοι την έχουν ξεχάσει…

Ακούμε καθημερινά από το οικονομικό επιτελείο για «πρωτογενές πλεόνασμα», αλλά ταυτόχρονα βλέπουμε χιλιάδες πολίτες καθημερινά να οδηγούνται στα δικαστήρια, γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν υποχρεώσεις τους, ενώ έχουν να παίρνουν από το Δημόσιο. Ακούμε για ίση κατανομή βαρών, αλλά βλέπουμε ότι οι μικροεπαγγελματίες πληρώνουν 26% φόρο από το πρώτο ευρώ, αλλά οι βουλευτές μας, που το ψήφισαν αυτό, έχουν αφορολόγητες σε ποσοστό πάνω από 70% τις αποδοχές τους κι αναρωτιέται κανείς: γιατί δυό μέτρα και δύο σταθμά;

Η Ελλάδα θυμίζει τοπίο στην ομίχλη και δυστυχώς σιωπούν αυτοί των οποίων «η ακοή αυτών εν ώραις σοβαρών σπουδών ταράττεται. Η μυστική βοή τους έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων»… Δυστυχώς τα πολιτικά μας κόμματα, τελματωμένα στο χτες, δεν κατανοούν τα μηνύματα των καιρών, αναζητώντας και τώρα ακόμη (με εξοβελισμό όσων έχουν άποψη, γιατί υποστηρίζοντάς την μπορεί να πουν και κανένα «όχι») κατά συνθήκην πρόσωπα που εγγυώνται αναπαραγωγή του χτες... Κρίμα για την Ελλάδα, που βιώνει τη δική της εβδομάδα παθών χωρίς «ανάσταση» στον ορίζοντα... Οπως θα έλεγε ο ποιητής, «για να γυρίσει ο ήλιος» και να διαλύσει την ομίχλη, προαπαιτούμενο είναι να αλλάξουμε κι εμείς και να λειτουργούμε καθημερινά ως ενεργοί πολίτες. Αν γίνει αυτό, θα αρχίσει η πορεία για την «ανάσταση» της πατρίδας.

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
δικηγόρου, πρώην προέδρου ΔΣΘ

Αγγελιοφόρος