Για τη γρήγορη απόδοση δικαιοσύνης

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ,

δικηγόρου, πρώην προέδρου ΔΣΘ 

Η χώρα μας βιώνει δεινή οικονομική αλλά και θεσμική κρίση, γιατί ο πολιτικός μας κόσμος δεν είχε το θάρρος λήψης αποφάσεων που θα βοηθούσαν στον εκσυγχρονισμό της χώρας και αυτή η ατολμία συνεχίζεται ακόμη και τώρα, που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού.

Για παράδειγμα, πριν από μερικές μέρες ψηφίστηκε από τη Βουλή νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, που κατά τους ισχυρισμούς του υπουργού Δικαιοσύνης θα φέρει ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης… Ο νέος νόμος έχει κάποιες διατάξεις που στην πράξη δε θα μπορούν να εφαρμοστούν, μερικές είναι επικίνδυνες (π.χ. η δημιουργία μονομελών δικαστηρίων κακουργημάτων) και κάποιες χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα (μεταφορά υποθέσεων από πρωτοδικεία σε ειρηνοδικεία). Κι αναρωτιέμαι: πιστεύει ο κ. υπουργός Δικαιοσύνης ότι επιταχύνεται η απονομή δικαιοσύνης, γιατί τα συναινετικά διαζύγια θα εκδίδονται με μία συζήτηση ή γιατί κάποιες υποθέσεις από το πρωτοδικείο μεταφέρονται στο ειρηνοδικείο;

Για ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης άλλα μέτρα πρέπει να ληφθούν. Ενδεικτικά, αναφέρω ότι έχουμε δικαστικές διακοπές για 2,5 μήνες το καλοκαίρι, 15 μέρες την περίοδο εορτών του Πάσχα και άλλες 15 την περίοδο εορτών των Χριστουγέννων, δηλαδή συνολικά 3,5 μήνες... Την περίοδο που ήμουν πρόεδρος του ΔΣΘ, με στόχο την ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης, είχαμε προτείνει περιορισμό του χρόνου των δικαστικών διακοπών το μήνα Αύγουστο, μια εβδομάδα τα Χριστούγεννα και μια εβδομάδα το Πάσχα. Είχαμε προτείνει, επίσης, την υλοποίηση ενός «δικαστηριακού Καποδίστρια», με την έννοια της ανακατανομής των οργανικών θέσεων των δικαστών και των δικαστικών υπαλλήλων στα δικαστήρια της χώρας ανάλογα με τον όγκο των υποθέσεων σε αυτά, για να απονέμεται τουλάχιστον δικαιοσύνη με τους ίδιους (σίγουρα ταχύτερους) ρυθμούς σε όλη την Ελλάδα και για να μην υπάρχουν π.χ δικαστήρια όπου ένας πρωτοδίκης εκδίδει μόνο 50 αποφάσεις το χρόνο, ενώ σε άλλα εκδίδει 250…

Οι προτάσεις μας κρίθηκαν ενδιαφέρουσες κι από τον τότε αλλά και τους μετέπειτα υπουργούς Δικαιοσύνης, αλλά από το φόβο αντιδράσεων δεν υλοποιήθηκαν (προς τιμήν του ο κ. Παπαληγούρας είχε λύσει επιτυχώς το θέμα των ειρηνοδικών, με την αξιοποίησή τους σε όλα τα ειρηνοδικεία της περιφέρειας του Πρωτοδικείου, γιατί μέχρι τότε είχαμε τοποθέτηση ειρηνοδικών σε έρημα ειρηνοδικεία, όπου δίκαζαν μόνο 15-20 υποθέσεις το χρόνο…).

Δυστυχώς, όχι μόνο δε θα λυθεί το θέμα της ταχύτερης απονομής δικαιοσύνης, αλλά ακόμη και τώρα ιδρύονται νέα εφετεία σε πόλεις που απέχουν 70-80 χιλιόμετρα η μία από την άλλη, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν «ρουσφετολογικά» κάποια τοπικιστικά συμφέροντα...

Κι επειδή πρέπει να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, η αλήθεια είναι ότι ακόμη και τώρα οι πολιτικοί μας στερούνται του θάρρους (ο Τ. Κένεντι στη «Σκιαγραφία των γενναίων» χαρακτηρίζει το θάρρος ως την πιο θαυμαστή ανθρώπινη αρετή) λήψης αποφάσεων για μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος

 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος 18/3/2012

Ανάγκη ελπίδας…

 ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ

δικηγόρου, πρ. προέδρου του ΔΣΘ 

Εγραφα πριν από 2 χρόνια στον «Α» ότι η κατάσταση στη χώρα είναι τραγική, ότι λαμβάνονται επώδυνα μέτρα οριζόντια χωρίς να θιγούν πραγματικά οι προνομιούχοι… Επισήμανα την αποβιομηχάνιση της χώρας, την εγκατάλειψη του αγροτικού τομέα, τη μη ύπαρξη αναπτυξιακού σχεδίου και τη βεβαιότητα ότι θα επακολουθήσει ύφεση και πιο επώδυνα μέτρα.

Στα δύο χρόνια που πέρασαν όλα εξελίχθηκαν προς το χειρότερο. Οδηγηθήκαμε άνοιξη του 2010 στο μνημόνιο που απέτυχε κυρίως γιατί έλειπε ο αναπτυξιακός χαρακτήρας, ενώ η αποτυχία εκείνης της συνταγής μας οδήγησε στη νέα δανειακή σύμβαση με γενναίο κούρεμα του χρέους και νέο δανεισμό με τη φιλοδοξία το 2020 να είμαστε εκεί που ήμασταν το 2009…

Είναι αλήθεια ότι με τη νέα δανειακή σύμβαση η Ελλάδα πήρε πίστωση χρόνου -μια βαθιά ανάσα, αλλά κι ο νέος δανεισμός δε θα φέρει τη λύτρωση γιατί λείπει ο αναπτυξιακός χαρακτήρας. Δεν υπάρχει -και φυσικά δεν υλοποιείται- κανένα αναπτυξιακό σχέδιο π.χ. με αναδιάρθρωση αγροτικών καλλιεργειών, με εκσυγχρονισμό δημόσιας διοίκησης, με αύξηση τουρισμού μέσω δημιουργίας υποδομών και προβολής μνημείων-πολιτισμού και φυσικής ομορφιάς της χώρας. Οχι μόνο δεν αξιοποιούνται οι πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, αλλά δυστυχώς κάνουμε και τα αντίθετα από αυτά που πρέπει να γίνουν κι έτσι καταργήσαμε το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ενώ είμαστε παγκοσμίως πρώτοι στην εμπορική ναυτιλία, και το υπουργείο Τουρισμού ενώ προσδοκούμε να ζήσουμε από τον τουρισμό…

Δεν ξέρω πώς αισθάνονται οι πολιτικοί μας σήμερα, αλλά το βέβαιο είναι ότι οι Ελληνες πολίτες αισθάνονται απελπισμένοι κι η νέα γενιά είναι οργισμένη γιατί ακυρώθηκαν τα όνειρά της. Η ανεργία καλπάζει κι οι νέοι, αν βρουν κάποτε δουλειά, θα αμείβονται εξευτελιστικά, ενώ οργίζονται περισσότερο γιατί βλέπουν να διατηρούνται κάποια προκλητικά προνόμια του πολιτικού κόσμου που δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα (π.χ. η παροχή διπλής σύνταξης σε βουλευτές, δημάρχους, μεγαλοσυνδικαλιστές, η επιπρόσθετη αμοιβή για τις συνεδριάσεις επιτροπών της Βουλής κ.λπ.)…

Σήμερα οι πολίτες αναζητούν απεγνωσμένα την ελπίδα ότι θα αλλάξουν τα πράγματα και θα έλθει ένα καλύτερο αύριο για να μπορούν να κρατηθούν από κάπου. Αυτήν την ελπίδα οφείλουν να την προσφέρουν στους πολίτες οι πολιτικοί μας. Αλλάζοντας συμπεριφορά να συμμετάσχουν εμφανώς στις θυσίες και ξεπερνώντας τη μικροπολιτική να επεξεργαστούν και υλοποιήσουν αναπτυξιακό σχέδιο για τη χώρα και παράλληλα να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις που θα φέρουν ουσιαστική λειτουργία των θεσμών και εν συνεχεία ριζική αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος. Αν δε δώσουν στους πολίτες αυτήν την ελπίδα αλλαγής, τότε οδηγούμαστε σε εκλογές διαμαρτυρίας και καταδίκης, σε αποσύνθεση του πολιτικού σκηνικού και σε κοινωνικές εκρήξεις με κινδύνους και για την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος 12/3/2012

Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ

δικηγόρου, πρ. προέδρου του ΔΣΘ

Η Βουλή ψήφισε τη νέα δανειακή σύμβαση που, σύμφωνα με αυτούς που την ψήφισαν, εξασφαλίζει τη σωτηρία της χώρας, ενώ, σύμφωνα με αυτούς που δεν την ψήφισαν, οδηγεί στην καταστροφή της…

Η αλήθεια είναι ότι από το 2009 που αποκαλύφθηκε στον Ελληνα πολίτη ότι η χώρα μας είναι υπερχρεωμένη, δεν έγινε ουσιαστική συζήτηση για το πώς φτάσαμε εδώ και γιατί οδηγηθήκαμε στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Εγιναν εξεταστικές επιτροπές για άλλα θέματα. Γι' αυτό δεν έγινε, πιθανόν γιατί θα προέκυπτε ευθύνη όλου του πολιτικού κόσμου. Κι όμως, μια τέτοια συζήτηση, με προαπαιτούμενο μια γενναία αυτοκριτική, θα αποφόρτιζε το πολιτικό κλίμα και θα έδινε τη δυνατότητα να διαμορφωθεί και κάποιο θεσμικό πλαίσιο που θα εξασφάλιζε τη δυνατότητα καλύτερης λειτουργίας των θεσμών, τη σμίκρυνση του κράτους, τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή και τη ριζική αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος μέσω μιας γενναίας συνταγματικής αναθεώρησης.

Αντί γι' αυτά, ακούμε καθημερινά και μονότονα μόνο για το πόσο έχουμε ανάγκη την επόμενη δόση του δανείου αλλά χωρίς παράλληλα να υλοποιείται κάποιο σχέδιο εξόδου από την κρίση μέσω ανάπτυξης. Γι΄αυτό και η νέα δανειακή σύμβαση, παρά το γενναίο «κούρεμα» του χρέους, δε θα μας σώσει. Γιατί δε διαμορφώθηκε, και φυσικά δεν υλοποιείται, κανένα σχέδιο ανάπτυξης π.χ. με αναδιάρθρωση αγροτικών καλλιεργειών, με αύξηση τουρισμού μέσω συγκεκριμένων δράσεων προβολής μνημείων, ιστορίας και φυσικής ομορφιάς της χώρας ή αξιοποίησης της ναυτιλίας μας ή άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών. Παράλληλα, δεν έγινε ούτε συζήτηση για προετοιμασία τολμηρής συνταγματικής αναθεώρησης που θα δημιουργήσει προϋποθέσεις ουσιαστικής λειτουργίας των θεσμών.

Οι ώρες είναι κρίσιμες για τον τόπο και όλοι πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Με τα σημερινά δεδομένα, φοβούμαι ότι οι προσεχείς εκλογές δε θα είναι εκλογές επιλογής, αλλά εκλογές έκφρασης διαμαρτυρίας και καταδίκης με περαιτέρω ενίσχυση και ριζοσπαστικοποίηση των άκρων, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους για την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματός μας.

Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Εμείς οι πολίτες με ψυχραιμία πρέπει να λειτουργήσουμε ως ενεργοί πολίτες αλλά κι ο πολιτικός κόσμος να καταλάβει ότι τέλειωσαν τα ψέματα γιατί μαζί με την οικονομική κατάρρευση της χώρας, έχουμε και αποσύνθεση του πολιτικού σκηνικού. Για να υπάρχει μέλλον χρειάζονται γενναίες αποφάσεις για μεταρρυθμίσεις που θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη αλλά και σε ριζική αναδιάρθρωση του πολιτικού μας συστήματος.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος 21/2/2012

Σαν να μη συνέβη τίποτα…

Η Ελλάδα σήμερα θυμίζει τοπίο στην ομίχλη. Οι πολίτες απελπισμένοι προσπαθούν απλά να επιβιώσουν, ενώ οι νέοι, άνεργοι στην πλειοψηφία τους, αισθάνονται ότι ακυρώθηκαν τα όνειρά τους. Καθημερινά υποβαθμίζεται το επίπεδο ζωής των πολιτών και η αίσθηση είναι ότι κανείς δεν ξέρει πού βαδίζουμε, τι μας περιμένει αύριο κι αν θα υπάρξει διέξοδος -και πότε- στα αδιέξοδα της χώρας.

Οι μόνοι που συμπεριφέρονται σαν να μη συνέβη τίποτα είναι κάποιοι πολιτικοί μας, γι' αυτό βλέπουμε υπουργούς και πολιτικούς αρχηγούς να σκιαμαχούν περί όνου σκιάς για τα καπετανάτα τους την ώρα που καίγεται η χώρα, κάποιοι να κάνουν αμέριμνοι ταξίδια και διακοπές και κάποιοι άλλοι από μικρότερα κόμματα εξακολουθούν να καταγγέλλουν χωρίς να προτείνουν τίποτα…

Οι πολίτες, άφωνοι και αποστασιοποιημένοι, τα παρακολουθούν όλα αυτά και γι' αυτό βλέπουμε στις δημοσκοπήσεις να αποτυπώνεται η αδιαφορία τους, με την πλειοψηφία να αναρωτιέται αν πραγματικά υπάρχει εναλλακτική λύση. Η αλήθεια είναι ότι από τον αρχηγό της ΝΔ, Α.Σαμαρά, παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες προτάσεις για την οικονομία και για τη συνολική αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος μέσω της μελλοντικής συνταγματικής αναθεώρησης, ενώ κάποιες ενδιαφέρουσες προτάσεις υπήρξαν κι από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά δυσπιστούν οι πολίτες, ίσως γιατί τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τα κόμματα για τη μετάδοση του μηνύματος ουσιαστικά το ακυρώνουν. Σε μια εποχή που πληγώθηκαν οι πολίτες λόγω προκλητικής ατιμωρησίας των εμπλεκομένων σε σκάνδαλα πολιτικών δεν μπορούν τα πολιτικά μας κόμματα να συμπεριφέρονται σαν να μη συνέβη τίποτα και να έχουν στα καθοδηγητικά όργανα ακόμα διαβλητά πρόσωπα. Δεν μπορούν να επαγγελθούν αλλαγή αυτοί που, όταν μπροστά τους εξελίσσονταν τα σκάνδαλα, έσκυβαν το κεφάλι κάνοντας ότι δε βλέπουν, ίσως και με προσδοκία οφέλους.

Τα χρόνια που πέρασαν άλλαξαν πολλά και πρέπει να το συνειδητοποιήσει ο πολιτικός κόσμος. Δε φτάνουν οι ενδιαφέρουσες προτάσεις και ιδέες. Δεν πείθονται οι πολίτες όταν βλέπουν σε όργανα κομμάτων πρόσωπα που δέχονταν μέχρι και λεμονοστύφτες από τη Siemens ή στέκονταν προσοχή σαν φοβισμένα ανθρωπάκια μη τολμώντας να διαμαρτυρηθούν ούτε για το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη χάνονταν όλες οι εκτάσεις του Δημοσίου υπέρ της μονής Βατοπεδίου… Σήμερα τα πολιτικά μας κόμματα οφείλουν μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας να ανοιχτούν στην κοινωνία και να επιστρατεύσουν πολίτες με ήθος, εντιμότητα και ικανότητες για τη σωτηρία της χώρας. Διαφορετικά οδηγούμαστε σε ενίσχυση και περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση των άκρων με επικίνδυνες συνέπειες για το δημοκρατικό μας πολίτευμα.

* Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΡΟΥΦΑΣ είναι δικηγόρος

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος 1/2/2012